Κυριακή, 26 Σεπτεμβρίου 2010

It's the final countdown...

Η αντίστροφη μέτρηση ξεκινά.. Η μήπως είχε ήδη ξεκινήσει εδώ και καιρό και εγώ ως γνωστή τυφλή από την ψευδαίσθηση της χαρούμενης ατμόσφαιρας που επικρατούσε, άργησα να το συνειδητοποιήσω; Μάλλον το δεύτερο. Δεν ήθελα άλλωστε. Τον τελευταίο μήνα άρχισα, χωρίς να το καταλάβω, να βλέπω θετικά κάποια πράγματα γύρω μου. Συνέβαλλες βλέπεις και σε αυτό. Χάθηκα στο όνειρο... Περιπλανιόμουν λές και τίποτα δεν είχε σημασία. Ένα πλήθος συναισθημάτων με κατάκλυζε και σιγά σιγά ερχόταν στην επιφάνεια. Και δεν το σταμάτησα. Γιατί τυφλώθηκα από τα ψέμματα που έλεγα κατά καιρούς στον εαυτό μου. Και έτσι συνέχιζα να περπατάω.. Ανέμελα, χωρίς μετάνοια για την κάθε στιγμή. Και ήσουν δίπλα μου. Χωρίς να χάνεις την υπομονή σου, χωρίς να πάψεις να προσπαθείς για να δείς την αλλαγή. Πίστευες ότι αξίζει που είσαι εδώ. Κι όμως.. πώς μπορείς να είσαι απόλυτα σίγουρος; Ακόμα και τώρα; Γιατί το βλέπω. Αμφιβάλλεις γι'αυτό. Με έκανες να θυμηθώ πολλά πράγματα. Πώς ήμουν πρίν, πώς είναι να είμαι έτσι. Όπως παλιά. Αυτό ήθελες. Αυτό ήθελα και εγώ με κάποιους δισταγμούς. Και το πέτυχες. Πάλι όμως, μέσα σου πιστεύεις ότι αποτύγχανες. Γιατί αυτό; Πού το στηρίζεις; Αυτό σου έμεινε από όλα αυτά; Και μετά από όλα αυτά, παρουσιάζονται δειλά δειλά και άλλα προβλήματα. Ασήμαντοι τσακωμοί, λόγια ψεύτικα, προσπάθειες μάταιες. Αναζητούσα μια ισορροπία. Τελικά μάλλον δεν είναι εφικτή. Θυμάμαι τι είχες πεί στην αρχή. "Δεν θα πάει τίποτα στραβά. Σ'αγαπάω." Φαίνεται δεν αρκούσε αυτό ε; Με τον καιρό, είδες τα πράγματα αλλιώτικα. Δεν μπόρεσα να συμβαδίσω με αυτό. Και να που βρισκόμαστε στην τελική ευθεία, πλέον. "Χαχαχα, στην τρίτη κάικες." Και πολύ μάλιστα... Και θα είναι και η τελευταία. Όταν θα έρθει το μηδέν, όταν η αντίστροφη μέτρηση θα έχει πλέον τελειώσει, τίποτα δεν θα είναι όπως πριν. Δεν ξαναμπαίνω πάλι στην ίδια διαδικασία. Δεν ξεχνάω τίποτα. Δεν μετανιώνω τίποτα. Δεν κοιτάω ξανά πίσω. Το ξέρω, θα είναι δύσκολο... Η απώλεια μεγάλη, φριχτή. Το κενό τεράστιο. Ο πόνος αφόρητος. Και εκεί είναι που πρέπει να δείξεις την σκληρότητά σου. Αλλά αυτό το έχεις ξανακάνει. Άρα δεν θα είναι κάτι καινούργιο. Απλά θα γίνεις όπως πρίν. Μέχρι να βρεθεί κάποιος άλλος να ασχοληθεί, να ενδιαφερθεί και να σε "σώσει" για δεύτερη φορά. "Show me what it's like to be the last one standing. And teach me wrong from right and I'll show you what I can. And say it for me, say it to me. And I'll leave this life behind me. Say it if it's worth saving me. " Θυμάσαι; Στο είχα πεί. "Είσαι σαν ναρκωτικό." Και εσύ το ίδιο. Και η αποτοξίνωση πονάει. Σε εσένα. Στην παλιά μου ζάλη. Στην πρωτόγνωρή μου μέθη. Στην δική μου εξάρτηση. Σ'αγαπώ.
Περιμένω το μηδέν.
Εκτός και αν αλλάξει κάτι μέχρι τότε.
Rows of houses all bearing down on me I can feel their blue hands touching me All these things in all positions All these things will one day take control And fade out again and fade out This machine will will not communicate these thoughts And the strain I am under Be a world child form a circle before we all go under And fade out again and fade out again Cracked eggs dead birds Scream as they fight for life I can feel death can see it’s beady eyes All these things into frution All these things we’ll one day swallow whole And fade out again and fade out again.

15 σχόλια:

  1. Τι ωραια αναρτησεις.<3 Θα με παρουν τα ζουμια.:|

    Τι εγινε? :/
    Περιμενω τηλεφωνακι.;)


    Παντως παντα υπαρχει τροπος να σταματησεις κατι που μετραει αντιστροφα.
    Οπως σε μια βομβα.
    Απλα πρεπει να τραβηξεις ενα καλωδιο.

    Φιλακια.:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. μελαγχολικό...
    θα σου πω κάτι που θα ακουστεί κλισέ:

    όταν δύο άτομα είναι γραφτό να είναι μαζί, ότι και να γίνει, όσες φορές και αν χωριστούνε, όσους καβγάδες και αν έχουν, όσα δάκρυα και να ρίξουν, όσες φορές και αν ορκιστούνε ότι τέλειωσε πάλι, με κάποιο τρόπο, θα είναι μαζί.

    ακούγεται κλισέ αλλά μου έχει συμβεί.

    *street spirit... <3
    ** είμαι που είμαι μελαγχολική τις τελευταίες μέρες και χάλια τις τελευταίες ώρες, κόντεψα να δακρύσω με το post σου. γράφεις φοβερά. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ευχαριστώ Φλέρ μου. :)
    Θα σε πάρω όποτε μπορέσω τηλ.

    Ναι, σωστή. Το θέμα είναι, πώς θα καταλάβεις ότι είναι το σωστό καλώδιο που πρέπει να τραβήξεις; :Ρ

    Σμούτς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αγανακτησμένη Έφηβη!

    Ναι μπορεί να είναι σωστή η θεωρία σου...
    Ο χρόνος θα δείξει. :Ρ

    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και λυπάμαι που νιώθεις χάλια. :/ Ελπίζω να καλυτερέψει η κατάσταση, όποια και να είναι αυτή. :)

    Να 'σαι καλά. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ευχαριστώ, μακάρι να πάνε όλα καλά αν και δεν το κόβω. :P
    το ίδιο εύχομαι και σε σένα (να πάνε όλα καλά). ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κουράγιο φιλαράκι! (Ναι, τέλος. :P Είπες να μην σχολιάσω, αλλά να αφήσω σχόλιο)

    :-*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Εννοούσα να σχολιάσεις εδώ, αλλά χωρίς άλλη συζήτηση εκτός από αυτό. :Ρ :S

    Τέσπα, θένξ! φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Θα σου πω αυτό που σε χαρακτηρίζει καλύτερα... Χόρεψε. Ο χορός δεν σταματάει ποτέ, ακόμα και αν κάνεις μια λάθος κίνηση. ξανασηκώνεσαι και χορεύεις, ξανά... :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ω, Poisonous, ψυχοπλακώθηκα! ( Okay, σταματάω με τις ατάκες από το Lion King...)


    Χμ... Θα συμφωνήσω με τη Fleur... Και αφού σε ξέρω, μπορώ να πω με σιγουριά πως δεν παίζει να κόψεις εσύ λάθος καλώδιο. ;)
    Ja ne!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Για να ψυχοπλακώνεστε τα βάζω. Β)
    χαχαχα έτσι και αλλιώς υπερβάλλω στα περισσότερα κείμενά μου. :Ρ

    Mercii!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Καλησπέρα Poisonous!
    Πάντα χαίρομαι να ανακαλύπτω καινούρια ιστολόγια. Τολμώ να πω ότι το δικό σου με κέρδιεσε πρώτα από όλα με τη μουσική!;) και έπειτα με αυτήν εδώ την ανάρτηση. Πραγματικά πιστεύω ότι είναι αρκετά δύσκολο να γνωρίζεις τον εαυτό σου. Ακόμη πιο δύσκολο είναι να μπορείς να αρνηθείς κάποια πράγματα, όσο κι αν σε πονάει η αποτοξίνωση. Διάβασα αληθινά συναισθήματα, και τι έιναι πιο όμορφο από την αλήθεια;
    Θα χαρώ να σε διαβάζω!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια και για το σχόλιο!
    Καλωσήρθες στην Χορογραφία λοιπόν! :Ρ

    Φιλιά Ginny!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Χμ. Με προβλημάτισες πολύ.
    Θα τα πούμε από μσν και σύντομα. ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή