Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Διάλογος της στιγμής.

Π: Δεν σε συμπαθώ. 
Ε: Αμοιβαία τα αισθήματα. 
Π: Γιατί το κάνεις αυτό; 
Ε: Δεν ξέρω. 
Π: Πότε θα σταματήσεις; Με καταστρέφεις τελείως. 
Ε: Δεν ξέρω. 
Π: Με πληγώνεις βλέπεις. 
Ε: Ναι, ξέρω. 
Π: Πονάω. 
Ε: Και εγώ. 
Π: Έλα λίγο.. 
Ε: ...Όχι! Μισώ τους καθρέφτες. 
Π: Κι όμως, κάθε μέρα τους κοιτάζεις. 
Ε: Όχι τώρα. 
Π: Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή. 
Ε: Σε παρακαλώ.
Π: Εγώ σε παρακαλώ. 
Ε: ... 
Π: Λοιπόν; Τι βλέπεις; 
Ε: Κάτι φρικιαστικό. 
Π: Εσύ όμως το έκανες αυτό και το ξέρεις. 
Ε: Και εσύ όμως δεν με βοήθησες. 
Π: Τίποτα δεν είνει τέλειο.. 
Ε: Το ξέρω. 
Π: Και τώρα καταστρέφεις τις πιθανότητες βελτίωσής μου. 
Ε: Τι να κάνω.. 
Π: Να σταματήσεις την αυτοκαταστροφή. 
Ε: Δεν μπορώ. 
Π: Μαλακίες. Μπορείς. Ακόμα μπορεί να υπάρχουν ελπίδες - γιατί κλαίς; 
Ε: Εσύ γιατί κλαίς; 
Π: Γιατί όταν κλαίς και εσύ κλαίω και εγώ. 
Ε: Ωραία λοιπόν, ας το σταματήσουμε για την ώρα. 
Π: Ποτέ δεν με σεβάστηκες. 
Ε: Αυτό δεν είναι αλήθεια.. 
Π: Ποτέ δεν με αποδέχτηκες όπως είμαι. 
Ε: Σταμάτα, κάνεις λάθος! 
Π: Γιατί κλείνεις πάντα τα φώτα; 
Ε: Δεν θέλω να σε βλέπω. 
Π: Δεν φταίω πάντως εγώ γι'αυτό. 
Ε: Το ξέρω. 
Π: Και τι κάνεις; Τίποτα. 
Ε: Προσπαθώ.. 
Π: Όχι δεν προσπαθείς. Περιμένεις το καλοκαίρι να σε λυτρώσει. Και τότε θα είναι αργά πλέον. 
Ε: Έχεις δίκιο. Τον πέταξα όμως τον καθρέφτη σωστά; 
Π: Αυτό δεν σημαίνει κάτι. Βρήκες ήδη καινούργιο. 
Ε: Έκανα ένα βήμα.. 
Π: Κάνεις λάθος. Έκανες ένα βήμα προς τα πίσω. Βάψε μαύρο το αστερένιο καθρέφτη. 
Ε: Δεν μπορώ.. Είναι πιό όμορφο έτσι.. 
Π: Με καταστρέφεις το καταλαβαίνεις; Βάψε το μαύρο. 
Ε: ..Καλά. 
Π: Ποτέ δεν με αγάπησες. 
Ε: ... 
Π: Μου αρέσει η αυτογνωσία σου. Ακόμα και τώρα όμως συνεχίζεις την αυτοκαταστροφή.. 
Ε: Το κάνω μηχανικά.
Π: Μια συνήθεια είναι όλα, είχες πεί. 
Ε: Το ξέρω. 
Π: Σώσε με, τότε! 
Ε: Δεν μπορώ πιά. 
Π: Ποτέ δεν είναι αργά. 
Ε: Έχω αντίθετη άποψη. 
Π: Για ένα χρονικό διάστημα σταμάτα να κοιτάζεις το είδωλό μου. Ξέχασέ με, αγνόησέ με. Μετά θα είναι όλα καλύτερα, θα δείς.. 
Ε: Δεν είμαι αρκετά δυνατή τελικά. 
Π: Ψέμματα. Λοιπόν; 
Ε: Εντάξει. 
Π: Υπόσχεσαι; 
Ε: Υπόσχομαι
Π: Άναψε τα φώτα τώρα.



Σημείωση:Όπου "Ε" είναι "εγώ" και όπου "Π" το "πρόσωπό" μου.


14 σχόλια:

  1. Περιεργη αναρτηση...αλλα πιστευω σ'εσενα και πιστευω πως εισαι δυνατη.;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν είναι μόνο θέμα δύναμης. Απλά... Θα έρθει από μόνο του. Το θες και θα γίνει απλά αν προσπαθήσεις. Να ηρεμήσεις και να μην κλαις. Φτάνει που το αναγνώρισες. Τα υπόλοιπα θα έρθουν σιγά σιγά.

    Φιλιά και περιμένω να τα πούμε τα Χριστούγεννα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όντως πολύ περίεργη. :Ρ
    Ευχαριστώ. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Hope so!
    Εννοείται Μάρσυ μου, φιλιά πολλά! :D

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Όλα είναι θέμα δύναμης. Ξέρω πως είσαι δυνατή και πιστεύω πως θα βρεις λύση, ότι και αν είναι αυτό που σε έκανε να κλάψεις. Σιγά-σιγά, θα φτιάξουν όλα!

    Φιλάκια :*

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Εγώ πάλι γιατί πιστεύω το αντίθετο;
    Au revoir Creepy!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Και τι να μιλήσω για κάτι που σπάει και κάτι που φεύγει...

    Μπορώ να σε ρωτησω... έχεις ποτέ διαβάσει Γιώργο Χειμωνά;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Πάντα μας μπερδεύει η σκιά μας. Καθώς αν χαθούμε αυτό γινόμαστε, η σκιά του εαυτού μας.
    Όμως είμαι αισιόδοξη και πιστεύω στη δύναμη των ανθρώπων!:)
    Την καλησπέρα μου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Σκιά με παλμό, όχι δεν έχω διαβάσει! Έχεις να μου προτείνεις κάτι; Θα χαρώ να το διαβάσω. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Η δύναμη υπάρχει σαφώς Ginny..
    Τολμάμε να την χρησιμοποιήσουμε άραγε;
    Καλησπέρα και σε εσένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. "ο εχθρός του ποιητή"... διαβασέ και όταν μπορέσεις γράψε μου...

    Ξέρεις, πολλές φορές αισθάνομαι ένα πρόσωπο να σπάει κι ένα εγώ να φεύγει. Κι κείνη την ώρα σαν από νεφέλωμα ξεπηδά η σκόνη και η βροντή να συλλογιστούν και να πλάσουν. Ιδού το νέο μου πρόσωπο και η νέα μου ζωή..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Θα το πάρω την άλλη εβδομάδα για τα Χριστούγεννα και όταν το διαβάσω θα στο πώ, ευχαριστώ!
    Θα σου πώ εντυπώσεις σε κανένα σχόλιο ανάρτησής σου λογικά...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή