Τρίτη, 28 Δεκεμβρίου 2010

Λήθη

Μόλις το έμαθα, ξέρεις, κάτι έσπασε μέσα μου. Μπορούσες σχεδόν να ακούσεις τα θρύμματα των γυαλιών. Δεν ήθελα να το δείξω αλλά ήξερα ότι μέσα μου ξύπνησαν πράγματα που ευχόμουν να μην τα αισθανθώ ποτέ. Για σένα τουλάχιστον. Βαθιά μέσα μου το ήξερα ότι κάποτε θα γινόταν κάτι τέτοιο. Θα γινόταν η αδυναμία σου, όπως εκατομμύριοι άλλοι άνθρωποι την έχουν. Δεν ήθελα να το παραδεχτώ. Δεν μπορούσα. Η σκέψη σου με αυτό το πράγμα στα χέρια σου με σκότωνε. Ευχόμουν να μην χρειαστεί να το ακούσω / να το δω ποτέ αυτό. Ευτυχώς το δεύτερο δεν έχει γίνει ακόμα. Αλλά είμαι σίγουρη ότι είναι στο δρόμο..

Τότε την νύχτα έκλαψα, ξέρεις. Για σένα και μόνο για σένα. Μου θύμισε τις παλιές εποχές. Την λήθη που δυστυχώς τέτοιες στιγμές με πνίγει στο πέρασμά της. Πριν τέσσερα χρόνια μου είχε πει η τότε φίλη μου, πώς άρχισες αυτή τη συνήθεια για μένα. Πως της το είχες πει. Δεν ήξερα τι να πιστέψω, ήταν αναξιόπιστο άτομο. Θυμήθηκα στον γυρισμό από το Ναύπλιο, τότε την άνοιξη του 2008, που διηγούσες την μισοτελειωμένη ιστορία από την δική σου πλευρά, και έχοντας τα ακουστικά στα αυτιά μου όσο πιο δυνατά μου έδιναν την δυνατότητα, κατάλαβα το πόσο πολύ πονούσες. Έκανα πως διάβαζα ένα βιβλίο, αλλά δεν μπορούσα να σταματήσω να σε ακούω. Μακάρι να είχα πεί μια λέξη τότε, μακάρι να σου είχα έστω χαμογελάσει, μακάρι να σου έπαιρνα απαλά τον πόνο έστω και για λίγο. Δεν τόλμησα όμως. Φοβήθηκα. Και το πληρώνω ακόμα και τώρα. Τώρα που όλα έχουν ξεχαστεί από την μεριά σου. Έτσι, αποφάσισα να μην την πιστέψω, ακόμα και αν πίστευα ότι ήσουν ικανός με τόσο πόνο και ανασφάλεια.

Δεν ξέρω πότε άρχισες, δεν ξέρω γιατί, δεν ξέρω πώς το αποφάσισες. Δεν σε κρίνω, είμαι τουλάχιστον η τελευταία που μπορεί να το κάνει αυτό. Ήσουν για μένα.. κάτι το ιδανικό. Κάτι το άπιαστο (αλίμονο, ακόμα είσαι άπιαστος). Δεν μπορούσα να το φανταστώ ποτέ, και μόνο η εικόνα σου, όπως είπα και πριν, με σκοτώνει… με θρυμματίζει. Το να σε έβλεπα να αυτοκαταστρέφεσαι, ακόμα και όταν ξέρεις ότι είναι λάθος για σένα, αποτελεί μία από τις κρυφές αδυναμίες μου. Δεν θα το άντεχα, απλά.

Ξέρω, ίσως αντιδρώ υπερβολικά και συγγνώμη γι’ αυτό. Μάλλον δεν σε έχω συνηθίσει έτσι, μάλλον σε λυπάμαι. Αληθινά σε λυπάμαι. Δεν μπορώ να κάνω κάτι γι’ αυτό, δεν μπορώ να μιλήσω, όλα έχουν τελειώσει πια εδώ και πολύ καιρό. Όχι, δεν κρύβομαι από το δάχτυλό μου. Απλά δεν θέλω να σου αποκαλύψω τίποτα, δεν έχω την δύναμη, ακόμα και αν έστω θα μπορούσες να ωφεληθείς στο ελάχιστο από αυτά που θα άκουγες. Ίσως η κατάλληλη στιγμή να έρθει κάποτε στο μέλλον. Αργά ή γρήγορα. Δεν με απασχολεί. Ίσως ξανασυναντηθούμε κάποτε. Δεν μετανιώνω. Φοβάμαι. Φοβάμαι μην δεν ξαναδώ ποτέ κάτι από τον παλιό σου εαυτό, που με την τωρινή μορφή του, αρχίζει και αλλοιώνεται σταδιακά. Φοβάμαι μην δε δω ποτέ ξανά γλυκύτητα στο πρόσωπό σου, μην δε δω κάτι το αγνό πάνω σου, μην δεν σε αναγνωρίσω. Αυτός είναι ο μεγάλος φόβος μου και συνάμα η λήθη μου για τον χαρακτήρα του παρελθόντος. Αυτά θα τα έλεγα πριν ένα μήνα ίσως. Αλλά όχι τώρα. Είμαι καλά και δεν θέλω τίποτα παραπάνω. Είναι ακόμα μια τελειωμένη υπόθεση, δεν με ενδιαφέρεις πιά άλλωστε. Καινούργιος χρόνος, καινούργιες στιγμές.

Δεν με γνώρισες ποτέ. Δεν ενδιαφέρθηκες.

Δεν σε έμαθα ποτέ. Δεν με άφησες. Έστω και λίγο…

8 σχόλια:

  1. Μελαγχολικό κείμενο αυτό με το οποίο αφήνεις τη χρονιά αυτή αλλά καλά γραμμένο. Συνέχισε να γράφεις λοιπόν, αλλά ελπίζω να σε δω και σε πιο χαρούμενα κείμενα.
    Σου εύχομαι η νέα χρονιά να φέρει όλα όσα επιθυμείς ακόμα και αν δεν τα είπες στο γράμμα σου στον Αη Βασίλη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Καλησπέρα Poisonous!
    Πολλές φορές θέλουμε να βοηθήσουμε τους ανθρώπους γύρω μας, γιατί πολύ απλά τους αγαπάμε και τους νοιαζόμαστε. Εμένα ο φετινός χρόνος, από τα λίγα που μου έμαθε, είναι ότι ακόμη κι όταν κάνεις ό,τι περνά από το χέρι σου για να βοηθήσεις, αν ο άλλος δε θέλει τη βοήθειά σου, είναι χαμένη η υπόθεση. Καλύτερα να μην αναλώνεσαι. Το μόνο που θα καταφέρεις είναι να σπαταλήσεις πόνο και ενέργεια για ένα άτομο που φοβάται και τον ίδιο του τον εαυτό.
    Θεωρώ ότι ήταν ο καλύτερος τρόπος για να αποχαιρετήσεις τη χρονιά σου πετώντας από πάνω σου ό,τι τοξικό.
    Σου εύχομαι μία καλύτερη χρονιά με καλύτερους ανθρώπους δίπλα σου!
    Φιλιά πολλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Δεν θέλω να σε αμφισβητήσω. Και δεν θα το κάνω.Απλά, ελπίζω όντως να πιστεύεις αυτό που λες, γλυκιά μου. (:

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ουφ,με μελαγχολησες και με μπερδεψες.:P
    Φιλακιααα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Νυχτερινή πένα ευχαριστώ πολύ, αν και έχεις δίκιο έχω βαρεθεί πλέον τα μελαγχολικά.. Αλλά η έμπνευση είναι έμπνευση. :Ρ
    Επίσης, ό,τι επιθυμείς και καλό 2011 και σε εσένα. :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ginny, άλλωστε whatever happened in 2010 stayed in 2010. :P Εύχομαι και σε εσένα ένα πολύ καλύτερο χρόνο και να περνάς υπέροχα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Φλέρ, αυτός είναι πάντα ο σκοπός μου. :Ρ Φιλιά πολλά με ένα υπέροχο 2011!

    ΑπάντησηΔιαγραφή