Τετάρτη, 9 Μαρτίου 2011

Μεθυσμένη

Θα σπάσω το κεφάλι μου στο τέλος
σκέφτομαι σκέφτομαι
μα τελειωμό δεν έχω.
Εικόνες σκόρπιες που δεν λένε να ξεθωριάσουν
γράμματα, μεγάλα γράμματα στον τοίχο
λέξεις που είχαν ειπωθεί
εκφράσεις που θα μπορούσαν να είχαν ακουστεί
σπάω σου λέω.
Ακούω το κράκ σιγά σιγά
για να μην τρομάξω.
Το πέπλο με σκεπάζει,
σαν όνειρο απλώνεται,
που δεν έχω την δύναμη να φύγω.
Είναι όμορφα εδώ,
όλα όπως τα συλλογιζόμουν,
μα τόσο ψεύτικα.
Τα βαρέθηκα και αυτά,
η λήθη σταμάτησε πιά.
Νιώθω το νερό κρύο να με κατακλύζει
-λέω να κάτσω και άλλο ακόμα εδώ
δεν με χωράει τίποτα άλλο.
Αναλύσεις,
όχι! το παρελθόν δεν είναι το παροντικό μέλλον μου,
ασυναρτησίες ασυναρτησίες
ξεσπάσματα του οινοπνεύματος.
Δεν ανήκω σε αυτά πλέον,
είναι ωραία εδώ;
 Η μαγεία με κοιτάζει με μισά μάτια από πίσω.
όμορφη, όμορφη, όμορφη με λές.
Ακούω θρύψαλα να πατιούνται με ρυθμό σταθερό
Να ένας φόβος!
Τώρα άλλαξε χρώμα, γκρί σαν την άσφαλτο,
ξέρω τι προσπαθείς να φτιάξεις
Καμουφλάζ, μάσκα πώς το λένε.
Σ' έχω συνηθίσει ξέρεις,
ξέρω όλες τις αποχρώσεις σου.
Ξάπλωσε δίπλα μου,
εσύ με αυτά τα ζωηρά μάτια,
όχι δεν ήμουν ποτέ δική σου
αλλά κοίτα.

Πάνω στο ταβάνι η σκόνη δημιουργεί σχήματα.
Η μεγάλη άρκτος είναι μισοτελειωμένη
δεν φτάνω να την διορθώσω.
Δεν πειράζει όμως.
Με περιμένει η θάλασσα εξάλλου
στρογγυλή είναι σου λέω,
σαν τον φακό μιας φωτογραφικής μηχανής.
Και συνάμα τόσο βαθιά
Την έχω δεί από ψηλά.
Ώρα να πηγαίνω όμως,
με περιμένει ο δικός μου ωκεανός,
μ' ένα χρώμα κόκκινο θα με πνίξει στην αγκαλιά του
και μετά δεν θα 'χω το θάρρος να ξεφύγω.
Είναι καλό που και πού να νιώθεις ασφαλής
σ' ένα ψεύτικο κλουβί.
Περπατάω ανάποδα -μή μ' ακολουθείς έτσι
σκοντάφτω εύκολα.
Τι μου λές; Δεν σ' ακούω καθαρά
Τ' αυτιά μου βουίζουν και τα μάτια μου θολώνουν.
Δεν με χωράει ο κόσμος εδώ πουθενά
αλλόκοτος που περπατάω ο δρόμος είναι.
Κουράστηκα, λέω να κοιμηθώ λίγο.

 Μην με ξεχάσεις,
ξύπνα με, με τούτο το παραμύθι.
Μην με ξεχάσεις,
μεθυσμένη θα σε βρώ.
Ακολουθώ τη φωνή σου.

10 σχόλια:

  1. "Με περιμένει η θάλασσα εξάλλου"
    Πολύ δυνατός στίχος.
    Μετέτρεψες σε λόγια κάτι που σκεφτόμουν μήνες τώρα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τώρα...τι να γράψω και τι να σχολιάσω; Μιλάει το ποίημα μέσα στην ψυχή μου και μου ξυπνά κάτι συναισθήματα, που ήταν βαθειά κρυμμένα στην δική μου κατακόκκινη θάλασσα. Με σηκώνει, με πετάει στα παράθυρα και τις πόρτες και μ' αφήνει λαχανιασμένη με κάτι δάκρυα στα μάτια, έτοιμα να κυλήσουν, απ' τον πόνο...Καλό σου βράδυ ,Poisonous. Να' σαι καλά, να γράφεις και να μας προσφέρεις πάντα τέτοια αναγνώσματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. The exiled Hussar ευχαριστώ! Να 'σαι καλά :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. FHDA τι ωραίο αυτό που έγραψες.. :)
    Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, καλό βράδυ και σε εσένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μου άρεσε... Πολύ πολύ. :)
    Έχεις μέλλον εσύ. Β)
    Μάκια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δικο σου ειναι αυτο? :O
    Το αγαπησα.<3
    Εκφραζεις πολυ ομορφα τα συναισμαθητα σου!;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ναι δικό μου Μαράκι :D
    Ευχαριστώ! <3
    Θα τα πούμε, φιλιά! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. "Είναι καλό που και πού να νιώθεις ασφαλής
    σ' ένα ψεύτικο κλουβί."...
    Μου έμεινε αυτός ο στίχος...
    Καλό βράδυ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή