Δευτέρα, 7 Νοεμβρίου 2011

Γιατί τ' όνειρο ζει στην σιωπή

Μερικές φορές μπορώ να σου πώ ότι όταν δεν είμαι καλά πηγαίνω σ'εκείνο το σημείο. Είναι χαρακτηριστικό μας έτσι; Βγαίνω από την πολυκατοικία με τ' ακουστικά στο τέρμα την μουσική, κυρίως δυνατά τραγούδια δεν θα άντεχα να ακούσω Radiohead με τέτοια διάθεση, και το βλέμμα μου σκαλώνει. Περπατάω σχεδόν μηχανικά χωρίς να παρατηρώ τίποτα γύρω μου, μόνο τα απαραίτητα για να φτάσω στον προορισμό μου χωρίς να σκέφτομαι την ασφάλειά μου, δεν έχει σημασία πλέον. Και κατευθύνομαι εκεί σε αυτό το μικρό σπίτι και το κοιτάζω από μακριά. Άδειο. Πλησιάζω σιγά σιγά σχεδόν χωρίς αναπνοή, η υπόλοιπη εικόνα στα μάτια μου θολώνει και το μόνο που προσέχω πραγματικά είναι τα δύο σκαλάκια, όπου και κάθομαι.

Κοιτάζω απέναντι τον δρόμο να φεύγει, δεξιά και αριστερά δεν έρχεται κανείς. Και κάνω σαν να σου έχω πει να με συναντήσεις και έχεις απλά αργήσει επειδή κάτι σε καθυστέρησε. Σε περιμένω για μισή ώρα ακόμα και απελπίζομαι γιατί η playlist τελειώνει και δεν θα έχω συντροφιά πλέον. Αρχίζω να κρυώνω -πόσο μου λείπει το να με αγκαλιάζεις. Γυρίζω δεξιά και βλέπω μια ψηλή μορφή με κουκούλα ακριβώς σαν εσένα. Για λίγα δευτερόλεπτα σταμάτησα να αναπνέω -ξέχασα- όπως τότε που σε φιλούσα στην αρχή. Και σηκώθηκα ενώ πλησίασες και μου μίλησες νομίζω. Από την ερώτηση κατάλαβα ότι δεν ήσουν εσύ, κι όμως σου έμοιαζε τόσο. Με αγκάλιασε για λίγο και μετά έφυγε ακριβώς όπως ήρθε. Μια κουκούλα και τα ακουστικά στα αυτιά.

Έμεινα να τον κοιτάζω σαν αποχαυνωμενη μέχρι που τον έχασα και τότε συνειδητοποίησα ότι όλα ήταν υπερβολικά ήσυχα. Δεν υπήρχε μουσική. Μετά δεν θυμάμαι τι έγινε. Μόνο ότι βρέθηκα να παίζω με ένα τελείως ξεθωριασμένο κοχύλι στο κρεβάτι μου.

6 σχόλια:

  1. Πολύ αληθινή ανάρτηση.
    Αγαπώ το τραγούδι.<3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γλυκιά Δηλητηριώδη μου, λιώωωωνω, από την υπερβολική ταύτιση και το υπέροχο τραγούδι!
    Οι καιροί αλλάζουν και άνθρωποι και πράγματα που νόμιζες πως ήξερες, τώρα μοιάζουν ξένα.
    Μετά απλά δε χρειάζεται να μιλάς πολύ, γιατί όσες σιωπές κι αν σβήνουν δε θα σε ακούσει.
    Τα φιλιά μου!

    Y.Γ. Αυτό το τραγούδι μου ήρθε στο μυαλό καθώς διάβαζα την ανάρτηση σου!
    http://www.youtube.com/watch?v=Oextk-If8HQ&ob=av3e

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Κι όμως Ginny μου πολλά όντως αλλαζουν. Για την ώρα όχι, δεν μιλάμε πολύ. (:
    Ωραίο το τραγουδάκι, φιλια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Μένω άναυδη είναι η αλήθεια. Όχι όσον αφορά το τι νιώθεις, και αυτό μες στη ζωή είναι. (αν και λυπάμαι.) Έγραψες κάτι πολύ αληθινό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή